อย่าให้ความคาดหวังว่าจะได้พบเจอบางสิ่งเป็นอุปสรรคในการตัดสินใจออกเดินทาง

นักเดินทางหัวฟู's picture

ระหว่างกำลังเปิดดูรูปทริปที่ผ่านของตัวเอง ที่ไปเที่ยวเกาหลีใต้ มาเมื่อไม่กี่วันมานี้ ความคิดความรู้สึกบางอย่างก็เหมือนจะระเบิดออกมา เพราะมีบางสถานการณ์เป็นตัวกระตุ้นให้มันเกิดขึ้น ถึงแม้จะเป็นเหตุการณ์ที่อาจจะไม่ค่อยปลื้มนัก แต่เชื่อเถอะว่าในทุกสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกับเรามันจะมีเรื่องดีๆ ซ่อนเอาไว้เสมอ สำหรับครั้งนี้ก็เช่นกัน หากไม่มีสถานการณ์บางอย่างเราอาจจะไม่ได้นึกถึงเรื่องราวที่เคยเกิดในวันนั้นอีกครั้งในวันนี้...

ย้อนไปเมื่อประมาณ 7 ปี ที่แล้ว ตอนที่เอนจอยมาช่วยพี่บอยทำสะดุดตาแรกๆ ตอนที่เพิ่งเริ่มเป็นคริสเตียน เพิ่งเริ่มอ่านพระคัมภีร์ไบเบิลใหม่ๆ เพิ่งออกเดินทางเยอะๆ และที่กล่าวถึงทั้งหมดนั้น มันเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องที่จะเล่าให้เพื่อนๆ ฟังในวันนี้ มันเกี่ยวกับเรื่องของความน่าสนใจ นี่แหล่ะ เราจำได้ว่ามีการเดินทางทริปหนึ่ง เป็นหมายเชิญจากที่ใดที่หนึ่งซึ่งก็จำไม่ค่อยได้แล้ว พี่บอยให้เอนจอยไปทริปนั้น ซึ่งในสายตาของเอนจอยในตอนนั้น มองว่าทริปที่เดินทางในตอนนั้น มันช่างไม่น่าสนใจเอาเสียเลยจริง ไม่อยากไป จึงบอกกับพี่บอยไปว่า ไม่อยากไปเลย ไม่น่าสนใจเลย แต่เชื่อมั้ยว่าสิ่งที่ได้กลับมาจากพี่บอยไม่ใช่คำตอบว่า เอนจอยต้องไป หรือ เอนจอยไม่ต้องไปแล้ว แต่เป็นอีกคำตอบที่ดีมากๆ และมันก็เป็นสิ่งที่สะดุดตาเชื่อแบบนั้นมาตั้งแต่เริ่มต้นจนมาถึงทุกวันนี้ เป็นสิ่งที่มีบอกเอาไว้อย่างชัดเจนแต่อาจจะไม่ได้ตรงไปตรงมาในคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งพี่บอยค่อยๆ นำออกมาสอนผ่านสถานการณ์ต่างๆ ที่เราพบเจอในทุกๆ วัน แม้แต่เส้นทางของสะดุดตาในทุกวันนี้ก็เช่นกัน

ถ้าเพื่อนๆ อ่านมาถึงตรงนี้คงอยากจะรู้แล้วว่า พี่บอยได้ให้คำตอบอะไรกับเอนจอยในวันนั้น คำตอบของพี่บอยทำเอาเราต้องพูดไม่ออก "ถ้าพี่เลือกตามความสนใจของตัวเองทั้งหมด วันนั้นพี่อาจจะไม่เจอเอนจอยที่ลพบุรีก็ได้นะ และเราอาจจะไม่ได้มีกันแบบวันนี้" จริงๆ แค่เท่านี้ เอนจอยก็รู้แล้วว่าตัวเองจะตัดสินใจอย่างไรกับการเดินทางในทริปนั้น ด้วยคำตอบที่ดูเหมือนว่ามันจะจบแล้ว ไม่ต้องการคำตอบอะไรเพิ่มอีกแล้ว แต่ก็ยังมีเพิ่มเติมอีก และที่บอกมันคือแนวทางของสะดุดตามาจนวันนี้ คือเราไม่อาจตัดสินหรือมั่นใจได้ว่า สิ่งที่เรามองว่ามันน่าสนใจ หรือไม่น่าสนใจมันจะเป็นไปอย่างที่เราคาดหวัง บางครั้งเราพบเจอสิ่งที่เป็นพรวิเศษ หรือของขวัญจากพระเจ้า ในบางที่ที่เราก็ไม่ได้สนใจหรือคาดหวัง เอาไว้ นั่นเพราะเราคิดในแบบเรา แต่ทุกๆ การเดินทางแม้แต่ในที่ที่คนอื่นอาจจะไม่สนใจเลย แต่สำหรับสะดุดตาแล้ว เราจะมองหาความน่าสนใจจากทุกๆ สิ่ง อยู่เสมอ จริงๆ จะว่าโลกสวย ก็ได้นะ คงไม่ผิดอะไร ถ้าหากโลกสวยทำให้เราได้มีความสุขในการอยู่บนโลกใบนี้ มาโลกสวยกันเถอะ..

บทสรุปของเรื่องนี้คือ ในทุกๆ ครั้งที่เรามีโอกาสได้เดินทาง ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางเอง หรือได้รับการชักชวนจากหน่วยงานต่างๆ ก็ตาม หาก "เวลา สุขภาพและเงินในกระเป๋าหรือโอกาส" สนับสนุนให้เกิดการเดินทางได้ เราเลือกที่จะไป แม้เป็นสถานที่ที่หลายคนหรือบางคนอาจจะมองว่ามันไม่น่าสนใจ ทำแล้วเสียเวลาไม่ได้ยอดไลท์ ยอดแชร์ ไม่ใช่เพราะว่าเราต่างจากใครหรอก แต่เพราะเรามีความสุขที่จะทำแบบนั้น

ปล.ในข้อคิดมีความหวานปะปนอยู่ ฮ่าๆ
ปล. ที่ 2 เป็นแค่ความคิดส่วนตัวที่เป็นแนวทางของสะดุดตา และมันเหมาะสมกับเรา สำหรับคนอื่นๆ อาจจะมีเส้นทางของตัวเองแตกต่างออกไปตามความสุข