โขน การแสดงที่ตอนเด็กๆไม่ค่อยอยากจะดู มันง่วง มันเอื่อย มันสนุกตรงไหน
แต่ทุกวันนี้รู้สึกเป็นของหายาก และน่าทึ่ง แค่ชุด ท่าทางการแสดง การแต่งหน้า ก็ทำให้รู้สึกว่าต้องใช้ความสามารถระดับไหนกันนะถึงทำได้ขนาดนี้ มันไม่ง่ายเลยที่จะมาเป็นเครื่องแต่งกายแบบนี้ แต่ละชิ้นสวยมากๆ และท่าทางการแสดงที่คิดและออกแบบมาได้อย่างคิดไม่ถึง ชุดตัวละครที่เป็นลิงหลากสีสันชอบมากมาสวยจริงๆ
ไม่รู้ว่าตัวเองเริ่มประทับใจสิลปะการแสดงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร แต่ล่าสุดไปเห็นการแสดงชุดนี้ที่งานแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์ ที่ลพบุรี แล้วรู้สึกว่า แต่ละท่วงท่าการแสดงนั้น ผ่านการคิดที่สร้างสรรค์อย่างน่าทึ่ง ลวดลายเสื้อผ้าที่คิดมาอย่างดีแบ่งสี แบ่งการวางชั้น วางท่าทาง การแต่งตัวที่เนียบ และยังมีฉากหลังเป็นโบราณสถาน ทำให้รู้สึกอินเข้าไปอีก
ดูครั้งนี้ทำผมอึ้งไปเลย สวยงามกว่าทุกครั้ง เพลินจนคิดว่า มันหาดูยากแบบไม่ได้หาดูได้ทั่วไป และเราโชคดีมากที่ได้ดู
แม้ว่าการแสดงรามเกียรติ์จะมีอยู่หลายที่ในหลายประเทศ แต่การแสดงของประเทศไทยนั้น สวยงามอ้อนชอย และมีลีลา ผิดไปจากที่อื่นๆมาก มันดูเป็นศิลปะในทุกๆการเคลื่อนไหว เป็นศิลปะตั้งแต่การจัดเตรียมไม่ใช่แค่สิ่งที่เราเห็นข้างหน้า แค่ได้เห็นก็ภูมิใจในความเป็นไทยมากๆ
